Dx Archer

Vrijdag zou ik mijn Dx vliegen (extra lesje) om een wat beter gevoel te krijgen in het landen. Ik stond ingeroosterd om 08.00uur. Helaas bleek tijdens het taxiën dat er wat mis was met de hendel die de flaps bedient. Flaps zitten aan het einde van je vleugels en die heb je nodig om tijdens de approach voor een landing meer lift te krijgen bij een lagere snelheid, en het zorgt voor extra weerstand. Deze moeten dus wel goed functioneren. Daarom hebben we deze kist toen 'gesquawked'. Dat betekent dat je deze kist aan maintenance aflevert die het probleem dan eerst moet verhelpen voordat er weer op gevlogen mag worden.

Daarna kreeg ik een ander vliegtuig toegewezen waarop ik pas om 10.15u op kon vliegen. Toen ik begon te vliegen was het alweer 40 graden! Het was dus weer lekker turbulent en de wind begon ook steeds harder te waaien. Na mijn derde Go-around even een windcheck aangevraagd, bleek dat er ongeveer 13 knopen crosswind op de baan stond. Crosswind is wind van opzij. Dit betekent dat je hiervoor moet opsturen om een rechte lijn naar de baan aan te kunnen houden. Vlak voor de landing gebruik je je roer om je neus recht te krijgen en door je vleugel in de wind te houden voorkom je dat je opzij wordt geblazen. Met 13 knopen crosswind bleek dit te moeilijk. Na overleg met mijn instructeur besloten de volgende dag de les voort te zetten. Later op de middag werd het overigens 46 graden!


Zaterdag om 10.00u mijn resterende les gevlogen. Het ging echt lekker. In totaal 5 normale landingen gemaakt die stuk voor stuk goed gingen. Ik kreeg er veel meer vertrouwen door. Mijn instructeur gaf me een aantal complimentjes en had er vertrouwen in dat ik het de volgende keer zou halen.
Ik had gehoopt maandag dan mijn re-check te hebben, maar helaas sta ik niet op het rooster. Dat wordt dus hopelijk dinsdag dan.

Vanavond dus lekker uitrusten en waarschijnlijk een potje Risk spelen met Joris en Joost. Maandag naar het vliegveld in Phoenix, want dan komt ook de andere helft van onze klas aan uit Nederland.

Partial Pass D11

Gistermiddag lesje 10 gevlogen. Het ging wel aardig, maar ik was er niet helemaal tevreden over. Mijn instructeur vond dat ik er klaar voor was dus wenste hij mij veel succes met mijn D11 check.
Deze check vond vandaag plaats. Ik was ingeroosterd om 06.00u. Mooie tijd om te vliegen natuurlijk! Man wat was de lucht kalm, heerlijk! We waren gister pas rond half acht 's avonds thuis, nog ff gegeten en geleerd en pas rond half elf naar bed. Volgende dag om kwart over drie er al uit. Van de spanning heb ik misschien maar een uurtje geslapen..

Ik was op tijd klaar met de voorbereiding en van tevoren een mondeling examen gehad met mijn check instructeur over het vliegtuig, de techniek en de kaart. Dit ging allemaal prima en dus ging ik naar de kist om alles klaar te zetten. Helaas bleek dat deze kist geen touch and go's mocht maken dus werd ik nog even overgeplaatst op een ander vliegtuig (met k**digitale toerenteller).
Dit heeft me niet echt afgeleid en zo gingen we na de take off richting de north east practice area. Hier een beetje aan sightseeing gedaan en gebabbeld met de instructeur en toen de weg terug ingezet naar het vliegveld om een aantal landingen te laten zien. De hele vlucht moet je zelf alles doen en regelen. Dus zelf de route bepalen, hoogte en toren oproepen, positierapporten maken enz. De instructeur zit er wel bij, maar zal je niet helpen.

Terug in het circuit van het vliegveld een aantal landingen laten zien, waarvan de ene wat beter ging dan de andere. Het enige vervelende was dat het best wel druk was in het circuit en ik dus daar heel erg op moest letten en de radio met de toren. De laatste landing kwam ik op het allerlaatste moment net rechts van de centerline (midden van de baan) door een crosswind waar ik net niet goed op heb gereageerd. Je moet dan de ene vleugel in de wind zetten en je roer gebruiken om je neus recht te krijgen.

Vliegtuig netjes geparkeerd en bij de debriefing te horen gekregen dat hij me veel complimentjes geeft maar dat ik toch een minnetje heb op mijn normal landings. Hij is een pietje precies en wil dat je de kist echt midden op de baan zet en het flaren (op het laatste moment je neus een stukje omhoog) tot in de puntjes beheerst. Natuurlijk wel jammer omdat ik hierdoor eerst een extra vlucht moet doen en daarna een herexamen waarop ik alleen mijn normal landings moet laten zien.

Ik ben niet heel ontevreden omdat ik hierdoor toch wat meer landingen onder begeleiding kan oefenen. Volgende keer zal het vast wel goed gaan!

D08 en D09

Ik heb nog niet zo heel veel te melden sinds vorige week. Ik heb inmiddels wel al les 8 en 9 gevlogen.
Donderdag stond les 8 op het programma. Deze zou dus weer in het teken staan van het circuitvliegen. Alweer in de middag moeten vliegen, wat ik zo langzamerhand niet meer zo leuk begin te vinden. Het vliegen ging niet heel onaardig, maar ben toch wel benieuwd naar hoe het zou gaan als ik in de ochtend zou vliegen. Op het laatste stuk naar de baan moest ik ontzettend veel corrigeren door de turbulentie. Je moet de lucht als het ware goed kunnen aanvoelen om te kunnen anticiperen op de volgende 'luchtbel'.
De dag erop les 9 gevlogen, alweer in de middag. Sommige instructeurs krijgen hier gewoon voorrang op de ochtendvluchten en helaas zit mijn instructeur daar niet bij..
Tijdens les 9 ga je weer naar de practice area om weer een aantal bochten, stalls en een practice forced landing te oefenen. Deze keer had ik op tijd een veldje uitgezocht om de kist neer te zetten, werkte rustig mijn checklisten en procedures af, maar draaide te laat naar het veldje toe en kwam helaas niet op tijd goed uit. Dit blijf ik lastig vinden en helaas krijg je deze oefening ook op je D11 check.
Na de oefeningen weer terug naar het vliegveld om een aantal landingen te oefenen. Ik vond het echt ontzettend tegenvallen, maar de instructeur was tot mijn verbazing niet eens zo negatief.

En toen was het weekend. Helaas hadden we zaterdag geen vlucht. De volgende vliegdag zou dinsdag pas zijn, misschien een roadtripje naar San Diego dan maar inplannen? Nee helaas, want volgende week hebben we hoogstwaarschijnlijk onze D11 check en solo. Daar moet je toch nog wat studie aan besteden. Dus zijn we zaterdag met een groepje van acht personen wezen tuben op Salt River, ongeveer 20 minuten rijden hiervandaan.
Tuben doe je op een grote rubberen binnenband, lekker dobberen op de rivier. Af en toe een stroomversnellinkje meepikken en je kont stoten aan een grote steen. Met het zonnetje erbij kan je een paar uur lekker genieten van elkaar, de omgeving en het water.

Morgen (dinsdag) staat alleen Joost op het programma, dus heb ik helaas weer een vrije dag. Ik baal wel want ik wil natuurlijk ook zo snel mogelijk lekker solo! Uit onze groep is Lex ons al voor gegaan, en morgen staan Peter en Andrew op het programma voor hun solovlucht. Dat wordt toch nog vroeg opstaan voor mij om ze te kunnen feliciteren met hun solo en ze het zwembad in te kunnen gooien!

Busy, busy, busy (D05 D06 D07)

Het is weer een druk weekje hier. Afgelopen zaterdag mijn vijfde les gevlogen. Vanaf nu wordt er steeds meer geacht dat wij het initiatief nemen en zelf de beslissingen nemen en niet steeds vragen waar we heen gaan of wat we nu weer eens moeten doen. Tijdens mijn vijfde les gingen we een aantal ground reference manoeuvres oefenen. Zo deed de instructeur op 1000 hoogte voor hoe je een S-turn moest maken. We moesten ook een slip uitvoeren, wat best wel vet is. Hierbij gooi je je aileron (vleugel) bijvoorbeeld naar links, maar geef je vol rechts voeten (het roer). Hierdoor creëer je veel weerstand en ben je in staat om in korte tijd flink wat hoogte te verliezen. Ook hebben we weer een aantal stalls uitgevoerd.

Zondag en maandag niet veel gedaan. Uiteraard veel uitgerust om er weer flink tegen aan te kunnen.

Dinsdag waren Joost en ik voor twee vluchten op een dag ingepland. Beide in de middag. Aangezien het dan weer bumpy zou zijn, besloten we niet bij elkaar te gaan backseaten.

De eerste vlucht moest ik laten zien wat ik in les 5 had geleerd. Helaas gingen mijn S-turns op 1000 ft hoogte niet zo lekker omdat ik echt helemaal was vergeten wat de werkelijke bedoeling was. Dat vond de instructeur niet zo leuk, dus ik kan misschien wel verwachten dat ik dat over een paar lessen weer moet laten zien..

Vlak daarvoor trok de instructeur het gas dicht en gingen we een Practised Forced Landing oefenen. Hierbij simuleer je dat je motor uitvalt en moet je een geschikt veldje uitzoeken om op te landen. Dit doe je uiteraard niet echt, want op 100 ft moet je weer gas geven en wegklimmen. Leuk om te oefenen, maar wel lastig om uit te voeren. Een geschikt veldje vind je al niet zomaar, maar er komt ook nog bij dat je precies goed uit moet komen op 1000 ft rechts van je veldje om dan de bocht in te zetten. Hopelijk gaan we dit de komende tijd wat vaker oefenen omdat je dit ook kan verwachten op je D11 check, vlak voor je solo mag.

Dezelfde middag mocht ik mijn zevende les vliegen. Deze les vind plaats in de nabije omgeving van het vliegveld omdat je dan alleen het circuitvliegen gaat oefenen en uiteraard het landen. In totaal heb ik 11 approaches gemaakt, waarvan 9 landingen en 2 go arounds omdat ik niet goed voor de baan zat. Hoe het er aan toe gaat bij een normale circuit: Je stijgt op met full power, na 200 ft zeg/doe je je first part after take off checklist (power...full power set, flaps....up, 2nd part approach checklist completed). Na 500 voet maak je een bocht naar rechts of links, afhankelijk van wat voor circuit je vliegt, dan zit je op de crosswind leg. Na driekwart mijl zet je de volgende bocht in naar de downwind leg. Vaak moet je in de bocht al aflevelen naar de circuithoogte (2400 ft) en de power terugbrengen naar 2000 rpm zodat je op een snelheid van 85 kts komt te vliegen. Op de downwind leg vlieg je parallel aan de baan. Je doet de crewbriefing (crewbriefing, right traffic, runway 22 R, for touch and go, crewbriefing completed), je zet flaps 10 en doet de second part approach checklist (brakes checked and off, fuel pump on, flaps 10 set, 2nd part approach checklist completed). Als het eerste gedeelte van de vleugel, vanaf je wingtip parallel aan het begin van de baan is, start je de timer. Op 30 seconden zet je de bocht in naar de base leg, tegelijkertijd breng je je rpm naar 1500, flaps 25 en begin je met dalen. Op de base leg doe je de landing checklist (carburetor heat off, flaps 25, airconditioner off, landing checklist completed). In de bocht naar final moet je vaak al flaps 40 selecteren. Op final zelf houd je een snelheid van 66 kts aan en moet je een bepaald plaatje van de runway zien om goed uit te komen. Vlak over de baan gas dicht en de neus ietsjes omhoog trekken. Een goede landing is op de centerline (midden van de baan) en als de main wheels als eerst de baan raken.

Lang verhaal, maar nu weten jullie ook een beetje hoe het er aan toe gaat als ik mijn circuitjes vlieg. Ik vind het zelf ook heel leuk om te doen, omdat ik voelde dat het landen steeds beter ging. We hebben ook een aantal flapless landingen gedaan (landing zonder flaps, dus minder weerstand, hogere snelheid), en een glide in. Hierbij wordt het gas dichtgetrokken en moet je zonder motorvermogen landen.

Helaas kon Joost na mij niet meer vliegen omdat het al laat werd.

Vandaag (woensdag) waren wij weer ingepland en mocht Joost eerst vliegen. Het was weer in de middag en dus heel heet. Een hoog en warm gelegen vliegveld is minder goed voor de prestaties van een vliegtuig. We kwamen minder goed van de grond en er was iets met de radio waardoor het moeilijk was te concentreren. Daarom moest Joost na één rondje alweer landen om mij af te zetten en een andere kist te pakken. Helaas voor hem was er ook met de volgende kist iets mis, waardoor zijn vlucht alweer gecancelled werd. Ook mijn vlucht ging uiteraard niet door omdat het al laat werd en je niet meer weg mag als je niet voor zonsondergang terug kunt komen.

Morgen (donderdag) om half twaalf heb ik dus mijn 8e les waarin wij weer het circuitvliegen gaan oefenen. We gaan ook een EFATO oefenen (Engine Failure After Take Off). Hierbij wordt vlak na het opstijgen je gas dichtgetrokken en moet je je neusstand in de beste positie voor een glijvlucht (76 kts) houden, je moet ook snel beslissen en zeggen waar je je vliegtuig zou landen in het geval de motor er echt mee zou ophouden. Alsje dat hebt gedaan geeft je instructeur weer vol gas zodat je weer door kunt klimmen.

Zo ook even verhuizen. We zaten in een tijdelijk appartement, nu hebben we er een gekregen die schoongemaakt is.

D03 en D04

Afgelopen weekend zijn we naar een schuimparty geweest in Downtown Phoenix. Van tevoren nog even gebeld dat we student pilots zijn van de KLM en of we op de guestlist konden worden geplaatst, en dat kon! Zo zijn we met elf man gratis binnengekomen. Echt niet normaal als je de mensen hier met elkaar ziet dansen, te gek voor woorden gewoon. Schuren is er niks meer bij.. Binnen werden we ook nog eens voorgesteld aan de manager van de tent, die het heel leuk vond dat we er waren. Achteraf ook nog een mailtje gekregen dat we op de vip list worden geplaatst. Volgend weekend misschien maar eens kijken wat de voordelen daarvan zijn ;)

Maandag ook naar de Shooting range geweest, waar we met een klein groepje kleiduif wilden schieten. Toen we daar aankwamen vroegen we waar we de wapens konden krijgen, bleek dus dat je zelf je wapens mee moest nemen en dat je helemaal niet kleiduif kon schieten. Wel onze ogen uitgekeken naar de wapens en skills van de Amerikanen die aan het schieten waren.

Afgelopen dagen was het weer heerlijk vliegweer. Niet meer boven de 43 graden, dus er kon volop gevlogen worden. Dinsdag had ik les 3 voor de boeg. Toen gingen we naar de southeast practice area waar we weer een aantal steep turns en stalls gingen oefenen. Helaas mocht ik pas om 12.00u vliegen waardoor het wel wat bumpy was tijdens de vlucht. Mijn bochten en het herstellen van de stalls gingen niet helemaal lekker. Na de oefeningen gingen we weer terug naar het vliegveld om een aantal approaches te oefenen, circuitjes te vliegen en touch and go's te maken. Bij een touch and go maak je een landing op de runway, haal je je flaps weer naar boven en geef je vol gas om weer op te stijgen. Echt een heerlijk gevoel is dat! Helaas gingen ook mijn approaches en landingen helemaal niet lekker, majah dit was dan ook de eerste keer voor mij.

Les 4 ging het wel stukken beter. Ik mocht om half acht vliegen, prima tijd. De lucht was lekker rustig en mijn steep turns en stall recovery gingen beter. We mochten ook zelf de radio calls doen, wat best spannend is de eerste keer, omdat je bang bent iets verkeerds te zeggen. Het circuit vliegen ging ook veel beter, vooral omdat de lucht zo rustig was en ik mijn snelheid wat beter in de gaten hield. Landingen gaan nog niet helemaal goed, maar daar hebben we nog genoeg tijd voor.

Vanochtend zouden we alweer les 5 hebben. Afgelopen nacht had het geregend hier en vandaag is het ook bewolkt, toch kon het vliegen wel doorgaan in de omgeving. Toen we alles hadden voorbereid en klaar waren voor de Pre-briefing met de instructeur, kwam het slechte nieuws. Onze instructeur had maar drie uur geslapen vannacht en was te moe om te kunnen vliegen. Dus is onze vlucht van vandaag gecancelled. Hopelijk morgen dan maar.

Vandaag dus genoeg tijd om thuis te gaan leren. Aan het zwembad liggen is niet zo fijn omdat het bewolkt is. Het is nog wel warm buiten, en in het huisje is het nog veel warmer omdat onze airco kapot is. Nu maar hopen dat de airco snel gerepareerd wordt..

D-2 en weekend

Mijn eerste vlucht was afgelopen woensdag, helaas konden Joost en ik pas zaterdag weer vliegen. Dit kwam doordat onze aangewezen instructeur door omstandigheden een paar dagen weg moest. Hierdoor stonden we een paar dagen stil, maar dat is nu nog niet erg aangezien we zo genoeg tijd hadden om een aantal belangrijke checklists uit ons hoofd te leren en we ook nog eens een lekker kleurtje konden krijgen aan het zwembad.

Zaterdagochtend moest ik mijn tweede les vliegen om 07.45u. Vorige keer waren we niet optimaal voorbereid, dus besloten we extra vroeg op te staan, namelijk half vijf. Deze keer waren we lekker goed voorbereid en konden we ons hoofd wat meer vrijmaken voor de oefeningen tijdens de vlucht. In les twee moesten we weer zelf opstijgen, bochten maken, klimmen en dalen. Ook oefenden we steep turns, dit zijn bochten van 45 of 60 graden, waardoor je je na een tijdje toch echt wel wat draaierig gaat voelen. Ook kregen we een aantal stalls voorgeschoteld. Een stall is een manoeuvre waarbij je de neus naar boven laat opkomen totdat het vliegtuig als het ware uit de lucht valt.

Vandaag was het heerlijk vliegweer, omdat het slechts 24 graden was toen ik vloog. Later werd het toch weer wat warmer waardoor de lucht meer turbulent werd, dit voelde ik vooral tijdens de vlucht van Joost, die na mij moest. Onze instructeur is er dinsdag pas weer, dat betekent dus zondag en maandag vrij voor ons. We zijn vanmiddag in een mall wezen rondlopen en vanavond gaan we gezellig een bioscoopje bezoeken.

Stap voor stap krijgen we steeds meer verantwoordelijkheden in het vliegtuig waardoor we na zo'n tien lessen al solo moeten. Hopelijk kan ik volgende week wat meer vliegen dan ik deze week heb gedaan, maar dat zullen jullie allemaal hier kunnen lezen. Helaas mogen we geen foto's maken in de lucht, daarom hier nog wat foto's van aan de grond.

Eerste vlucht!

Vanochtend was het dan zover, eindelijk vliegen! Mijn crewmaatje Joost zou de eerste vlucht van de dag hebben om 05.45u, daarna zou ik mijn vlucht hebben om 07.30u. Voor je vlucht moet je een aantal dingen hebben voorbereid. Zo moet je een weatherbriefing houden om aan te geven wat voor weer het wordt en of we kunnen vliegen. Ook moet je een mass en balance opstellen voor je vlucht. Dit houdt in dat je na gaat wat voor gewichten je allemaal meeneemt, hoe lang je gaat vliegen, hoeveel brandstof je dan mee moet nemen en waar het zwaartepunt van het vliegtuig ligt. Voor de eerste keer moet je genoeg voorbereidingstijd nemen, daarom stonden we al om 03.00u op en waren we om 03.45u al op school.

Vandaag stond les 1 op het programma, wat een introductievlucht is. Puur bedoeld om een feeling te krijgen met het toestel en het vliegen. Voor ons beiden ging de vlucht prima. Het was nog vroeg en dus niet zo turbulent, ook was het 'slechts' 34 graden. Na het opstijgen vertrokken we naar de southeast practice area waar we een aantal bochten gingen oefenen, ook oefenden we met klimmen en dalen. De omgeving hier is echt prachtig vanuit de lucht gezien! Na een uurtje vliegen zat het er alweer op. Hopelijk staan we er morgen weer op voor les 2. Ik zal nog even uitleggen wat ons te wachten staat de komende 5 maanden.

We beginnen met het VFR traject, hierbij leren we in 44 lessen op zicht te vliegen. Dus vooral naar buiten kijken voor je oriëntatie. Na VFR, komt IFR waarbij je op instrumenten leert vliegen in ongeveer 29 beurtjes. Eenmaal IFR afgerond krijgen we 5 CPL lessen waardoor we onze Commercial Pilot License kunnen behalen. Vooralsnog zit er nog maar 1 beurtje op. Zometeen nog even flink studeren om allerlei checklisten en procedures in mn kop te stampen.

Viva Las Vegas!

Afgelopen week moesten we elke dag van 's morgens vroeg tot rond een uur of vijf in de middag op school zijn. Hier kregen we dan bepaalde briefings over het vliegen en administratieve zaken. In de avond gingen we dan vaak uit eten, maar echt veel keus heb je hier niet als je echt gezond wilt eten. Vanaf deze week wordt het dan ook echt koken, een stuk goedkoper maar hopelijk ook wat gezonder.

In Amerika heb je gewoon echt een auto nodig om ergens te komen. Daarom hebben Joris, Joost en ik een vette Amerikaanse bak gekocht. Het is een Oldsmobile Aurora uit 1998 met een V8 motor! Echt fijn om niet afhankelijk te zijn van anderen en hierdoor heb je ook de mogelijkheid om leuke roadtrips te plannen.

Door diverse schoolgenoten werd ons aangeraden vooral het eerste weekend gebruik te maken van de mogelijkheid wat leuks te doen aangezien we het in de toekomst heel wat drukker zullen hebben vanwege het strakke vliegprogramma. Daarom zijn we zaterdag naar Las Vegas vertrokken! Daar kwamen we nog veel meer klasgenoten tegen waarvan de ene bij het gokken wat meer geluk had dan de ander. Wat een stad! Je kijkt je ogen uit in de vele luxe hotels.

Na een nachtje in het stratosphere te hebben overnacht, zijn we op zondag via een omweg weer terug gaan rijden en zijn we onderweg nog gestopt bij Lake Havasu om even een lekker duikje te nemen in dit meer.

Vandaag was weer een vermoeiende dag op school, maar aan het eind van de middag was er goed nieuws. Ik zou namelijk de volgende dag de eerste vlucht hebben om 05.45u. Dit is de eerste vlucht van de dag en dus een mooie tijd om te vliegen aangezien het dan nog niet te heet en turbulent is. Maar helaas werd rond 19.00u het definitieve rooster geplaatst waar ik helaas niet op stond. Dat wordt hopelijk woensdag dus...