Sedona roadtrip en rondje Bravo

Na mijn D26 heb ik drie solo navigatievluchten gevlogen. S28 was daarvan de langste, namelijk drie uur lang! Ik ben toen, zoals velen op hun S28 doen, een rondje Bravo gaan vliegen. Class Bravo is een bepaald luchtruim dat om grote vliegvelden heen ligt. Phoenix, waar wij dichtbij zitten, heeft zo'n Bravo airspace. Dit luchtruim strekt zich best ver uit en kan bestaan uit diverse schijven. Je mag dit luchtruim niet zonder toestemming betreden, vanwege bijvoorbeeld grote verkeersvliegtuigen die zich in dit luchtruim bevinden. Voor een drie uur durende navigatievlucht kan je dan het beste om Bravo heen vliegen. Zo heb ik mijn eerste stuk naar het veld Wickenburg gevlogen, daar een full stop taxi back gemaakt. Vanaf daar weer opgestegen en genavigeerd naar Buckeye, een ongecontroleerd veld in het zuidwesten. Vanaf Buckeye richting het oosten terug naar Falcon, waarbij ik halverwege ging uitwijken naar Gateway.

Eenmaal terug op de grond kon ik terugkijken op een geweldige ervaring. Ik heb in drie uur zo'n 430 km gevlogen, geland op twee onbekende vliegvelden en mijn planning klopte gelukkig ook grotendeels. Het uitzicht dat je hier vanuit de lucht hebt vergeet je ook echt nooit meer, heel jammer dat je geen foto's mag maken vanuit het vliegtuig..

Eenmaal terug tegen zeven uur 's avonds snel mijn spullen ingepakt om op reis te gaan, want de volgende dag was ik vrij. Samen met Joost, Joris, Jorne en Jelle gingen we met de Aurora naar Sedona! Sedona is een dorpje zo'n twee tot drie uur rijden naar het noorden. Je hebt daar prachtige bergen in de omgeving. Eenmaal in het dorp aangekomen konden we geen kamer vinden om te overnachten. Uiteindelijk bij het Best Western een kamer kunnen boeken die nog net was gecancelled voor een belachelijke 180 dollar.
We waren van plan heel vroeg op te staan om met zonsopgang het uitzicht te bewonderen, maar de jongens gingen lekker kaarten tot heel laat, dus bleven Joris en Jorne lekker in hun bed. Stelletje afhakers..
Uiteindelijk hadden ze groot gelijk, want het was echt ontzettend koud buiten en alleen Joost was er goed op gekleed. Al gauw gingen Jelle en ik maar in de auto zitten tot Joost genoeg plaatjes had geschoten.
Die middag nog even gewandeld door de bergen en richting Flagstaff gereden. Vanuit daar zouden we naar de meteorenkrater rijden waar ik vorige week overheen was gevlogen. Schijnt dat dit de best bewaarde meteorenkrater van de wereld is.
Al met al een gezellig weekend gehad waarin ik weinig heb kunnen slapen maar wel veel heb kunnen zien.

Morgen sta ik er op voor mijn S30. Dit is een drie uur durende vlucht waarbij ik allerlei oefeningen moet doen zoals stalls, steep turns en alle soorten landingen. Dit is om mijzelf voor te bereiden op mijn D32 check.

Aangezien Joris geen blog bijhoudt nog even voor mevrouw Lammers: Met Joris gaat het helemaal goed! :D